ခွင်း

ခွင်း


ခွင်း (ကြိ)

(၁) ကွင်းစေသည်။ ကွာစေသည်။ ခွာသည်။ ခွဲသည်။ ပယ်ဖျက်ရွေ့ရှားစေသည်။




-ဆက်ရန်-

ခွင့်

ခွင့်


ခွင့် (နာမ်)

(၁) အကြောင်း။ လမ်း။ အရေး။ ကိစ္စ။ အမှု။

(၂)အမှုတစုံတရာကို လွတ်လပ်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ရေး။ အခွင့်။




-ဆက်ရန်-

ခွက်

ခွက်


ခွက် (နာမဝိ)

မျက်နှာပြင် ပိန်ချိုင့်သော။


ခွက်ချင်းပြီး (ကြိ)

တခွက်တည်းနှင့် ရောဂါပျောက်ကင်းသည်။




-ဆက်ရန်-

ခွင်

ခွင်


ခွင် (နာမဝိ)

(၁) (အချောင်းအတံ) အနည်းငယ် ကွေးသော။


ခွင်ကျသည် (အနေအသား ကျသည်၊ တိုက်ဆိုင် အပ်စပ်သည်)


ဗိသုကာ ပညာရပ်တွင် အခုံးနှင့်အခွက် အလယ်စာနှင့်ဘောင်ခွင်၊ တွင်းနှင့်စို့စရွေ့ အံကျကိုက်ညီ ဟပ်မိ၍ နေသား တကျ ရှိခြင်းကို ခွင်ကျသည်ဟု ဆိုလေသည်။ ထိုသဘောကို တင်စား၍ မိမိအပ်စပ်သော နေရာနှင့်အရည်အချင်းဟပ်မိ တိုက်ဆိုင်မိခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ပုံမှန်နေသားတကျ ရှိခြင်းကိုလည်းကောင်း ခွင်ကျသည် ဆိုသည်။ (ဘန်းစကား - လှသမိန်)




-ဆက်ရန်-

ခွံ့

ခွံ့


ခွံ့ (ကြိ)

စားစရာကို ဖြစ်စေ၊ အခြားအရာကို ဖြစ်စေစ သူတပါး၏ခံတွင်းထဲသို့ ထည့်ပေးသည်။ "ထမင်းခွံ့လိုလျှင် ပိတ်စိမ်း​ပါး နှင့်တိုက်စစ်၍ ခွံ့ရမည်။" မောင်မယ်။ ၁၆ဝ။




-ဆက်ရန်-