မောမြေကို လွမ်းသည်

ဟိုးဝေးဝေးမှ

မှေးမှေးမှုန်ပျ၊ ရှမ်းရိုးမကို

မြင်ရလေလေ၊ မောတို့မြေကို

တွေဝေလွမ်းဆွတ်မိပါသည်။

သည်လရာသီ၊ မောမြေဆီတွင်

နှင်းရည်ပက်ဖျန်း၊ တုန်အောင်ချမ်းလိမ့်။

သည်လရာသီ၊ မောမြေဆီတွင်

ချယ်ရီလည်းပွင့်၊ တောလုံးတင့်လိမ့်။

သည်လရာသီ၊ မောမြေဆီတွင်

မိုင်းကျီတွတ်ပွဲ၊ ခေါပုတ်ပွဲတို့

ဆင်နွှဲပျော်ကြရှာရော့မည်။

သည်လရာသီ၊ မောမြေဆီတွင်

ရွှေရည်ဝင်းဝါ၊ ယိမ်းနွဲ့ခါသည့်

တောင်ယာစပါး၊ လူထုအားဖြင့်

ပျော်ပါးရိတ်သိမ်းရှာလိမ့်မည်။


မောမြေမြင့်ကား၊ တင့်မောလှပ

မေ့မရအောင်၊ ရစ်ပတ်နှောင်ခဲ့။


ဟိုးဝေးဝေးမှ

မှေးမှေးမှုန်ပျ၊ ရှမ်းရိုးမကို

မြင်ရလေလေ၊ မောတို့မြေကို

တွေဝေလွမ်းဆွတ်မိပါသည်။

အဆိုး(မြေလတ်)

ငွေတာရီမဂ္ဂဇင်း၊ ၁၉၇၁ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ၊ အမှတ် ၁၃၈၊ နှာ ၁၁ဝ။

ပြည်တော်ပြန်

(က)

*နှင်းတကန့်ခြား

မြူတလွှားခြုံ၊ ပါးလျတောငွေ့

တိမ်ရိပ်ရွေ့ယှက်၊ ဖက်ပွေ့တောင်စဉ်

လွမ်းဖွယ်ဆင်သည့်

ရင်ခွင်ဟောင်းသို့ ငါအပြန်။

*တောင်ခိုးမျှင်ပွတ်

ကျွန်းပွင့်ပြွတ်ခဲ၊ ဝေညွှတ်တောပန်း

ငှက်သံလွှမ်းလျက်၊ စမ်းရေတံခွန်

ဆွေးဖွယ်သွန်သည့်

နန့်စိအောင် ကို ကျော်ပြီနော်။

*မော်ဟန် ကာဒူး

ရှမ်းဂဒူးရွာ၊ ကြည်နူးမြင်ကွင်း

လွင်ပြန့်ခင်းနှင့်၊ မိုးညှင်း ဟိုပင်

ဘူတာစဉ်လျှင်

မကြင်နာသူ ငါ့ကို စိမ်းရောပ။

*ကြာခဲ့ပြီကွယ်

ရွယ်နုငယ်က၊ တွယ်တာရသူ

ချစ်သည်းအူလျှင်၊ နောက်လူနှင့်တွဲ

ငါ့ရင်ကွဲပေါ့

ကံမွဲဖူးစာ ညံ့ပြီကော။

*နေ့စဉ်တွေ့နေ

အမျက်ဝေခဲ့၊ ဒီမြေနှင့်ဝေး

သော့နှင်ပြေးမှ၊ ပူဆွေးဒဏ်နာ

ငါခံသာလိမ့်

အိမ်ရာသံယောဇဉ် မဲ့ပြီကွယ်။

*အိုမင်းရွယ်ကျ

အမိဘနှင့်၊ နှမဆွေမျိုး

ပျော်မြတ်နိုးရာ၊ မိုးကောင်းချကြွေ

ငါစွန့်သွေမေ့

လေလွင့်ငှက်လို ပျံခဲ့ပြီ။

*အောက်ပြေ အောက်ရွာ

ခြေစကြာဖြန့်၊ အညာနယ်စွန်း

မြစ်ဝကျွန်းပေါ်၊ ယွန်းခဲ့ရှေ့ဖျား

စိတ်ကစားရာ

ထွေပြားတေပေ ချစ်စိတ်ဖြေ။

*အမေဆုံးပါး

သတင်းကြားလည်း၊ မသွားမပြန်

အနေတန်ခဲ့၊ ညဉ့်ယံမိုးသောက်

စိတ်ပွေနောက်ယင်း

သောက်စားသူရာ လွန်ကြူးစွာ။

*သောက်သောက်စားစား

အပျော်ပါးနှင့်၊ ချိန်များကုန်လာ

မကျန်းမာသော်၊ စိတ်မှာနောင်တ

ကြိမ်ဖန်ရမိ

ပြန်မှဌာနီ တော်ရော့မည်။


(ခ)

*ဟိုပင် လွန်လျှင်

နန့်ခွင် ပင်းဘော

သိုက်ဝါးတော ဆားမှော်

ငယ်က ပျော်ရွာ၊ အဖော်သားချင်း

ဆွေမျိုးရင်းတွေ

အခင်း တောင်ယာ သွားရော့မည်။

*တောထဲမှာ တောင်

မှိုင်းမှောင်မှောင်တည့်၊ တောင်မှာ တောအုပ်

ပင်ချင်းရှုပ်လိမ်၊ ချုံဖုတ်ပင်မြင့်

ရွက်စိမ်းဆင့်ရံ

ငါနှင့် ငယ်ချင်းများ တောလယ်ရာ။

*အကွေ့အဆစ်

ပတ်ချာရစ်လိုက်၊ ဖုထစ် ရွှေတောင်

မားမတ်ထောင်ပြီး၊ လျှိုမြောင်နိမ့်ဆင်း

တောင်ခြေအင်းမှာ

ငါးကြင်းဖမ်းကြ ငယ်ဘဝတွေ။

*ငါးပေါက်ဆံထွင်

မုန်ညင်းချဉ်မျှစ်ခေါပြင် နှမ်းဖြူး

ဆီတို့ဟူးနှင့်၊ မိုးဦးနာနတ်

ချေ ယုန် ဆတ်တို့

ငတ်ခဲ့သည်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်။

*မနော ထောင်ကာ

ယိမ်းဗယ်ညာနွဲ့၊ ဒါဂေါ် ကကွက်

စည်သံစွက်ပြီး၊ ချွဲညက်ပလွေ

ကပွဲတွေနှင့်

လွဲသွေခဲ့ရ ဆယ်နှစ်ကျော်။

*မျက်လှည့် ရုပ်ရှင်

ဇာတ်ငြိမ့်စင်များ၊ ဝေဟင်ရဟတ်

စျေးတန်းပတ်ပြီး၊ ထွတ်မြတ်ပြုဆဲ

ဘုရားပွဲတွင်

နွဲပျော်မဲ့ရ ဆယ်နှစ်ကျော်။

*မြစ်ကြီးနားဘက်

မိုင်းနား ဝိုင်းမော်၊ ကရိန်နော်နှင့်

လိမ္မော်သီးခြံ၊ မြစ်ဆုံတန်ဖဲ

လေယာဉ်ပျံကွင်းဟောင်း

ကောလိပ်ကျောင်းအား

အောက်မေ့တသ ဆယ်နှစ်ကျော်။

*မြောက်ဘက်တောင်ကုန်း

ဓလေ့ထုံးစံ၊ နှလုံးစိတ်တွင်

မေ့ပျောက်ထင်ရဲ့၊ နေ့စဉ်ပြောကြား

နှုတ်စကားပင်

အောက်သားလေသံ ပြောင်းသယောင်။

*ထိုပူး ရောက်ပြီ

ရှေ့ဆီ လွဲလော၊ လယ်တော လယ်ကွက်

ရွှေဝက်တိုးဘုရား၊ တရားရိပ်သာ

ရှမ်းရွာ လက်တကမ်း၊ ဦးမန်းစေတီ

လက်ချီကန်တော့

မိုက်ဒဏ်လျှော့တော်မူပ အရှင်။


(ဂ)

*မိုးကောင်းသားတဲ့

ဓားနှင့်အားမာန်၊ စစ်ကြွေးသံများ

ဟစ်ညံထစ်ချုန်း၊ ဝင့်မော်ပြုံးခဲ့

စည်းလုံးညီညာ၊ တချိန်ခါက

ရာဇဝင်တွင်သည့် ငါ့မွေးမြေ။

*မိုးကောင်းဓား​အောက်

သစ္စာဖောက်သူ၊ မျက်နှာဖြူနှင့်

ရန်သူတိုင်းခြား၊ စစ်ကြေးစားတို့

ဝပ်တွားဒူးတုန်၊ အရေးတော်ပုံခေတ်

တို့ဂုဏ်ယူရမှာပညယ်။

*မိုးကောင်းသားတဲ့

မြောက်ဖျားတခွင်၊ ကဗျည်းတွင်ရစ်

ထင်ပေါ်ကျော်ကြား၊ ဦးကုလားနှင့်

သား ဗိုလ်​ဘိုးစော၊ မြတ်သောသူရဲ

စစ်ကဲဗိုလ်ပါ၊ မွေးခဲ့ဌာနီ

ငါ့ဌာနီကား

ရှေ့ဆီရေးရေး မြင်ရပြီ။

*အချစ်နာရင့်

စိတ်လေလွင့်သူ၊ ငါလိုလူကား

မိုးကောင်းသားဟု၊ ပြောကြားရန်ပင်

နှုတ်မလျင်လည်း၊ စိတ်တွင်ဆုံးဖြတ်

ယတိပြတ်သား

မြို့ရပ်လူထု၊ ကောင်းကျိုးမှုတွက်

ဝိုင်းစုဝန်တာ ဆောင်တော့အံ့။

*နန့်ရင်း နန့်ကောင်း

နှစ်သွယ်ပေါင်းသည့်၊ မိုးကောင်းချောင်းမှာ

သန့်စင်ပါမည်...

ငါသည် ငါ့နိုင်ငံတော်အတွက်

ဖြစ်စေသတည်း။

ငါသည် ငါ့ပြည်သူအတွက်

ဖြစ်စေသတည်း။

ငါသည် မိုးကောင်းသားပီပီ

ဖြစ်စေသတည်း။

မောင်သွေးသစ်

စာပေလုပ်သားမဂ္ဂဇင်း၊ ၁၉၈၁ ခုနှစ်၊ မေလ၊ အမှတ် ၁၊ နှာ ၇၂-၇၃။


လင်းဇင်းဆည်

စလင်းမြို့တည်

အထက်ဆီသို့

အလည်တခေါက်၊ ငါရောက်ခဲ့ပြီ။


စလင်းမြို့မှ

အနောက်စူးစူး၊ ခြေဦးလှည့်ကာ

ထွက်ခဲ့ပါ၏၊ တမာပွင့်ဆန်း

ထနောင်းတန်းနှင့်၊ ထန်းတောညိုညို

မြရောင်စိုနှင့်၊ ရှေးအိုဘုရား

စေတီများနှင့်၊ လယ်များယာများ

"ပေါင်းချောင်း"တံတားနှင့်

ဆည်များချောင်းများ

ကွေ့ပတ်လျားနှင့်၊ ထင်းသွားခွေသူ

မြောင်းဖောက်သူနှင့်၊ နွားချူဆွဲသံံ

တညံညံနှင့်၊ ငှက်သံချိုလွင်

တယဉ်ယဉ်နှင့်၊ စိမ်းလွင်တောတန်း

သဲဖွေးလမ်းသည်

မျှော်မှန်းရှေ့ဆီ "လင်းဇင်း"ဆည်သို့။


အံ့မခန်းသည်

"လင်းဇင်း"ဆည်ကား၊ ပြုံးရည်ချိုဆမ်း

ငါလာလမ်းကို၊ ပန်းမွေ့ရာခင်း

ကြိုဆိုခြင်းသို့

အဆင်းကျက်သရေ၊ တည်ဣန္ဒြေနှင့်။


လင်းဇင်းဆည်မှ

ဖြန့်ဝေငှသည့်၊ ကြည်မြရေချို

စမ်းချောင်းအိုသည်၊ ရွာကိုလည်း ခွေ

တောကိုခွေ၍၊ စွေစွေညံ့သက်

စီးဆင်းလျက်နှင့်၊ ကိုင်းထက်ယာခွင်

ကွင်းမြေပြင်သို့၊ သူ့အင်သူ့အား

စွမ်းပကားနှင့်၊ အများပြည်သူ

သောက်သုံးယူစေ

ဖြည့်ကူပံ့ပိုးနေသတည်း။ ။

ဖျာပုံ-နီလုံဦး

စာပေလုပ်သားမဂ္ဂဇင်း၊ ၁၉၈၂ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ၊ အမှတ် ၁၉၊ နှာ ၇၁။

နာဂမြေသို့

နာဂတောင်၏

နေရောင်စွေဆင်း ညနေခင်းဝယ်၊

ချင်းတွင်းသလ္လာ ရေပြာပြာသည်၊

ညင်သာဆင်းကွေ့ ချမ်းမြေ့မြေ့တည့်။


ပင်စုံနှောသည့်

တောတောင်အနှံ့ တောပန်းနံ့တို့၊

မွေးပျံ့ပျံ့လှိုင် စိမ့်စမ်းအိုင်နှင့်၊

ဂနိုင်တခို စိမ်းစိုစိုတည့်။


တိမ်အိအိနှင့်

မိုးထိလုမြင့် ငွါးစွင့်စွင့်တည့်၊

တိမ်နှင့်ရောယောင် ရိုးမတောင်သည်

ရီမှောင်ခိုးမြူ ငွေ့လူလူတည့်။


မားမားမတ်မတ် ကမ္ပါးပြတ်ဝယ်၊

ထွဋ်မြတ်သရီ ထုံးစေတီကား၊

နေခြည်အောက်ဝယ် ဆင်းသပ္ပါယ်တည့်။


ဘာသာဘာဝ ယှဉ်တွဲကြ၍

မာဂဓတေး သာရကာကြွေးသည်၊

ဟိုပြေးသည်ပျံ မြူးသည့်ဟန်တည့်။


ရွှေရည်သွန်းမှောက် တိမ်အတောက်ဝယ်၊

နွား​ခလောက်သံ "တောက်တောက်"ညံတည့်။

တောင်ယာခုတ်သည့်

နေ့လုပ်ဝန်တာ ပြီးလွန်ပါ၍၊

နာဂစုံညီ ပန်းဖြေပြီတည့်၊

ခေါင်ရည်ကိုစုပ်၊ "တရှုတ်ရှုတ်"တည့်။


ရှမ်းမျိုးတောင်သူ ရွာ၏လူတို့၊

ပျူငှာချိုခွန်း ရေနွမ်းကြမ်းနှင့်၊

အပန်းကိုဖြေ ဝိုင်းဖွဲ့လေတည့်။

တော၏စရိုက် တောအလိုက်ပေ၊

နှစ်ခြိုက်ချင့်ဘွယ် စာကြောင်းသွယ်၍၊

နယ်မြေအလှ ဖွင့်ဆိုပြလျက်၊

နာဂဆွေများ အမှာပါးသည်၊

"ရက်အားချိန်ခါ လာလှည့်ပါ"တဲ့။


ကိုယ့်ဝန်တာကြောင့် ခါတခေါက်လျှင်၊

မရောက်နိုင်ချေ လွမ်းရိပ်ဝေ၍၊

ခွန်းချွေတမ်းက လက်ဆောင်သခဲ့။


နာဂဆွေများ သွေးရင်းသားတို့၊

တိုးပွားကြံစည် အားသစ်တည်၍၊

ညီညွတ်တက်ကြွ စုပေါင်းကြလော့။


ဘဝဆင်းရဲ နိမ့်ကျဆဲကို၊

အားခဲတွန်းလှန် အောင်ပွဲခံလေ၊

ဘေးရန်မသန်း စိတ်အေးချမ်း၍၊

တောင်တန်းအလှ တိုးစေသတည်း။

မိုးဝင့်(နာဂတောင်တန်း)(ရုက္ခဗေဒ)

မန္တလေးဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ်နှစ်လည်စာစောင် ၁၉၆၈-၆၉ နှစ်၊ စာစောင်အမှတ် ၁၊ နှာ ၁၇၁။

နွေရက်တွင် သာမိုင်းခမ်းသို့

သာစည်အထွက်

လှိုင်းတက်ကစ၊ အေးမြလေတိုး

သိုးမွေးထည်ထုတ်၊ ဆွယ်တာထပ်ဆင်

ရှုမြင်ကွင်းများ၊ ခြားနားသွားပြီ

မီးရထားခုတ်သံ၊ တောင်နံရံနှင့်

ပဲ့တင်ဆင့်၍၊ အကွေ့အကောက်

ပြတင်းပေါက်ဘေး၊ တွေ့ရာငေးမော

ထင်းရှူးမွှေးနံ့၊ လွှင့်ပျံ့ဝေရီ

မြေနီဝင်းပ၊ ရွှန်းမြစိမ်းရွက်

ကိုင်းခက်မျှင်ပါး၊ တံခါးလာပွတ်

တံတားဖြတ်ကျော်၊ အပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်

တည့်တည့်အောက်မှာ၊ ကျောက်ခဲရွရွ

ဖြူပြာလုံးကြွ၊ မြင်ရ ရေတွင်

ကြည်လင် စမ်းတိမ်၊ ဖြတ်သန်းစီးရစ်

နေရောင်အသစ်၊ ကောင်းကင်အသစ်

မူးယစ်ရပါသော ရှမ်းခရီးသည်။


ဆွယ်တာကြယ်စေ့

ပို၍ကျပ်ယင်း၊ အဆင်းအတက်

လွန်းထိုးယှက်၍၊ အကွေ့တထောင်

တောင်တခြမ်းလင်း၊ တောင်တခြမ်းမှောင်ရိပ်

နေရောင်ဝင်းက၊ အစင်းအစင်း

အကွင်းအတန်း၊ တောင်ခါးပန်းထင်

စိန်ပန်းနီ စိန်ပန်းပြာ၊ ခရမ်းပြာနု

ငုဝါငုစပ်၊ ရွက်ဖတ်စိမ်းလွင်

နီးလျှင်နုပါး၊ ဝေးကား မှိုင်းရင့်

အဆင့်ဆင့် စိမ်းရောင်ပြေး။


ခွေးရုပ်ဘူတာ

အတော်ကြာရပ်၊ အာလူးကပ်တလက်

ပူနွေးကျွတ်အား၊ မတ်တပ်ရပ်စား

ရထားအထွက်၊ အပြေးလုတက်

ဥမင်လိုဏ်ဆီ၊ ဝင်ရသည်တွင်

တရွှီရွှီသံ၊ လက်ခေါက်မှုတ်သံ

အော်သံ ဟေးသံ၊ ဆူညံမှောင်ထဲ

သဲသဲမဲမဲ၊ ပိန်းပိတ်ဆဲမှာ

အလင်းရောင်မှန်ကွဲ၊ ဘွားကနဲ ပြူလက်

ဂျုံးဂျုံးဂျက်ဂျက်၊ ဆက်၍မောင်းလာ

ပျော်စရာပင်၊ ဆင်တောင်ကျော်လျှင်

မြေပြင်မြင့်လာ၊ မြေရောင်နီလာ

သစ်တောနက်လာ၊ အအေးစူးလာ

ထင်းရှူးရနံ့၊ သင်းပျံ့ရီယစ်

ကလောအဝင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အသစ်။


ခြူသံတချွင်ချွင်

မြင်းလှည်းနှင်ရာ၊ လာခဲ့ခါလျှင်

ဝဲယာကြည့်မြင်၊ အယင်တခေါက်

ရောက်စဉ်နှင့်ခြား၊ ထင်းရှူးပင်များ

ပါး၍ကျဲနေ၊ တည်းခိုနားရာ

ဗိုလ်ကုန်းသာမှ၊ မျှော်ရာရှုခင်း

ထင်းရှူးချွန်မြ၊ ရွက်မျှင်ကြားမှ

မမြင်ရတော့၊ ရွှေဥမင်ဘုရား

ထုံးဖြူဖြူများ၊ ထင်ရှားတွေ့နေ

ထင်းရှူးပင်များ၊ ဆင်သထားသော

ကလောအလှ၊ သင်္ကေတ၊ လျော့ပါးရဟု

ဝမ်းနည်းသလို ခံစားရ။


ကလော အောင်ပန်း

လမ်းတလျှောက် တောင်စောင်း၊ လဲလျောင်းထင်းရှူးပင်

မြေတွင် ငြိမ်သက်၊ တုံးလုံးပက်လက်

လှဲထားလျက် တွေ့ရ။


အောင်ပန်းမှထွက်

ပင်းတယလမ်း၊ ဖြတ်သန်းခဲ့ရာ

စိမ်းပြာ ညိုမှောင်၊ ကဆုန်တောင်ရှိရာ

မျှော်ကာတမ်းတ၊ မွေးနေ့တရက်

တောင်တက်စဉ်က၊ အမှတ်တရ

လက်ဆောင်ရသော၊ သစ်ခွခရမ်းပြာနု

အိမ်မှာဆွဲထား၊ မော ကိုယ်စားပြု

ပျိုနုလန်းသစ်၊ တနှစ်ကြာမှ

သူခိုး ခိုးခံရ၊ အလှ စိတ္တဇ

သက်သာစတွင်၊ သစ်ခွ​အဝါ

အဝါရင့် အဝါနု၊ ဝန်းစုပွင့်ခိုင်

ဆိုင်၍ပွင့်ခက်၊ လက်ဆောင်ရပြန်

သစ်ခွပန်းများ တဝေဝေ။


တောင်ပို့ကြီးရွာ

စိမ်းနက်ပြာလမ်း၊ တောင်တန်းကမ်းခြေ

လှေဖြင့်လှော်လာ၊ ရေမှော်ခွင်းလျက်

အင်းတိမ် ချောင်းထိပ်၊ စျေးဆိပ်စည်ကား

ဝန်တင်နွားအုပ်၊ ခြူလှုပ်သွားနေ

အင်းတိမ်ဘုရား၊ ​ရှည်လျားတန်ဆောင်း

ရွှေဥဒေါင်းတောင်ခြေ၊ စေတီဆူဆူ

ထုံးဖြူဖွေးဖွေး၊ ပင့်ကူမြှေးယှက်

ရှေးဟောင်းပုထိုး၊ ခြုံမိုးဂူထွတ်

ရစ်ပတ်တွယ်တက်၊ ပျက်ပြယ် ဟင်္သာပြဒါး

ကွက်ကြားရွှေအို၊ မဲညို ကြာလန်

လဲလျောင်းစံပယ်၊ ပုဂံနဂရ

သတိရမိ၊ ရှေးတခါက

မြို့ပြတည်ထား၊ ထွန်းကားလေဖူး

စိတ်ကူး လှုပ်ရှားနေမိသည်။


နမ့်ပန်စျေးကား

လှေများ ထူထပ်၊ သွပ်မိုးလက်လက်

ဆိုင်ထွက် စည်ကား၊ တိုးကြိတ်သွားလာ

ပစ္စည်းများစုံ၊၊ ကုန်စိမ်းကုန်ချော

တောကုန် မြို့ကုန်၊ အပုံထဲမှ

အင်းလေးပြေက၊ ရွှံ့တေလက်လုပ်

စဉ့်ခွက်တခွက် ဝယ်ခဲ့သည်။


ဖောင်တော်ဦးတွင်

ဝက်သားချဉ်ထမင်း၊ သားရေပွကြော် စားယင်း

နားနေ နားခိုက်၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ကြ

မိုးတပြိုက်ရွာ၊ နေရောင်စိမ်းပြာ

ရေလွှာနက်ပြာ၊ စက်လှေဦးမော့

ဖော့ဖော့ရွရွ၊ ဖွဖွပေါ့ပြေး

လှိုင်းဂယက်ဖွေး၊ ရေစက်ထိစင်

ပျော်ရွှင်စရာ အင်းလေးလမ်း။


အင်းမှပြန်လာ

သာမိုင်းခမ်းမြေ၊ ရောက်ရပြီလေ

နွေ​ရက်ရောက်လျှင်၊ ခရီးပြင်မိ

မြို့တွင်နေသူ၊ နေမင်းကပူ

အုတ်နံရံက ပူ၊ ပလက်ဖောင်းက ပူ

ယခုမူကား၊ အပူမရှိ

ပကတိလွတ်လပ်၊ ငြိမ်းချမ်းရပ်မြေ

ထင်းရှူးစိမ်းမြ၊ သစ်ခွတွဲလဲ

ချိတ်ဆွဲအိမ်တံစက်မြိတ်၊ ဝါရိပ်ပြာရိပ်

တောရိပ် တောင်ရိပ်၊ သစ်ရိပ် ဝါးရိပ်

စိတ်ထားဖြူစင်၊ ကြင်နာရိုးသား

လူများအကြား၊ သွားကာလာကာ

စျေးနေ့တခါ၊ ဝယ်ကာ ခြမ်းကာ

စိမ်းလန်းလတ်ဆတ်၊ နုဖတ်မွှေးထုံ

ပျားအုံသစ်မှ၊ ပျားရည်ညှစ်ချ၊ ဝယ်ယူကြ

ရွှင်ပျချမ်းသာ၊ နွေလရောက်တိုင်း

သာမိုင်းခမ်းဝယ်၊ လည်ပတ်ပြီးသော်

တပ်ခေါက်၍ပြန်၊ ရန်ကုန်အသွား

ရထားထိုင်ခုံ၊ ပန်းခိုင်တွဲလောင်း

မဆံ့မပြဲ၊ ဝါးခြင်းထဲမှ

ထွက်ရိုးတံ၊ ထိုးထောင် ကြိုးပြတ်

ယိမ်းလှုပ်သောခါ၊ ပါးကိုလာထိ

အခက်ကငြိ၊ အရွက်က ကလိ

ယားကျိလန့်နိုး၊ မိုးလင်းပြီလား

သာစည်ကတည်းက၊ လေက ပူနွေး

ချွေးစီးအိုက်ချိန်၊ အိမ်အပြန်လမ်း၊

သစ်ခွပန်းတွေ တပွေ့တပိုက်။


တခါတလေ

နွေမှဆုတ်ခွာ၊ သက်သာရာရ

နွေလကုန်လျှင်၊ မိုးဝင်ချေမည်

ပြန်လည်ပျိုမြစ်၊ ဖူးသစ် အားကျွမ်း

လန်းဆန်းရွှန်းနုနေရမည် မဟုတ်ပါလား။ ။

ဒဂုန်တာရာ

ရှုမဝရုပ်စုံမဂ္ဂဇင်း၊ ၁၉၈၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ၊ အတွဲ ၃၆၊ အမှတ် ၄၂၂၊ ၇၆-၇၈ ထိ။